رشد باکتری‌ها بر روی چاقو‌های شسته نشده و رنده‌ها

استفاده‌ی چند باره و چند باره از یک چاقو، رنده و دیگر ابزاراهای برش امریست کاملا شایع. اغلب خیلی سریع آن را آب می‌کشند تا هر آنچه روی سطح آن باقی مانده، پاک شود و سپس آن را در کابینت می‌گذارند. اما این عمل اصلا به نفع سلامتی شما نیست. مطالعاتی که نتایج آن همین هفته‌ی اخیر منتشر شد، نگاهی به چگونگی شستشوی نامناسب ظروف و آلودگی‌های باکتریایی که پس از استفاده بر روی آن باقی می‌ماند، انداخته بود. یافته‌ها از اهمیت شستشوی مناسب ابزارهای برش در آشپزخانه پیش از آنکه آنها را در کابینت بگذارید، پرده برداشت.

باکتری‌ها چگونه سر از غذای ما در می‌آورند؟

باکتری‌ها همه‌جا حضور دارند. آنها در سطح پوست زندگی می‌کنند، در آب‌های اقیانوس و آب‌های آشامیدنی ما نیز وجود دارند و در خاک نیز رشد و نمو می‌کنند. در اغلب مواقع این باکتری‌ها آسیبی به ما نمی‌زنند. حتی با هماهنگی کامل در بدن ما زندگی می‌کنند یا مغلوب سیستم ایمنی بدن می‌شوند. اما هر از گاهی سر و کله‌ی باکتری‌هایی که می‌توانند ما را بیمار نمایند، پیدا می‌شود و راه خود را به گونه‌ایی به بدن ما باز می‌کنند. یکی از روش‌های نفوذ آنها به بدن از طریق غذاست. روش‌های متعددی وجود دارد که بدن می‌تواند مملو از باکتری‌های مخرب شود.

اگر فردی که غذا را آماده می‌کند، به عنوان مثال دست‌های خود را نشوید یا دستکش نپوشد، باکتری‌های فراوانی را به غذایی که آماده می‌کند منتقل می‌نماید و آنها شام ما می‌شوند. باکتری‌ها همچنین ممکن است از طریق خاکی که مواد غذایی در آن پرورش می‌یابد، منتقل شوند. این امر به ویژه در مورد سبزیجات صدق می‌کند. استفاده از ابزارهایی مانند چاقو برای برش چند ماده‌ی غذایی در واقع به معنای انتقال بالقوه‌ی باکتری‌های مضر از یک ماده‌ی غذایی آلوده به بسیاری از مواد غذایی دیگر است.

محققان چگونه این آلودگی‌ها را بررسی نمودند؟

آنها تحقیقات خود را با آزمایش چاقوها و رنده‌های مخصوص گوشت استیک پیش بردند. آنها باکتری‌های خاصی موسوم به کُلی و سالمونلا را مورد آزمایشات تخصصی خاصی قرار دادند. این باکتری‌ها در معرض اشعه‌ی ماوراء بنفش قرار داده شد، بنابراین محققان توانستند آنها را بیابند. سپس آنها این باکتری‌ها را در آب هویچ، آب توت‌فرنگی و هویج رنده‌شده ریختند تا پس مانده‌های آلوده روی ابزارهای برش را شبیه‌سازی نمایند.

آنها این پس‌مانده‌ها را روی چاقو و رنده نیز ریختند و اجازه دادند یک شب به همان حالت بمانند. روز بعد، این چاقو را برای برش مواد غذایی و رنده را برای میوه‌ها و سبزیجات به کار بردند و نتایج را برای تشخیص آلودگی مورد آزمایش قرار دادند. آنها همچنین مقداری از این آب‌میوه‌ها و سبزیجات آلوده را روی میوه‌ها و سبزیجات پاکیزه قرار دادند و از چاقوها و رنده‌های تمیز برای برش آنها استفاده نمودند تا تحقیقات به مسیری دیگر منتقل شود.

نتایج یافته‌های محققان چه بود؟

تیم تحقیقاتی دریافت که آلودگی در تمام موارد اتفاق افتاد، فارغ از اینکه آلودگی چاقو و رنده در ابتدا چگونه بود، اما آن رنده‌های آلوده بدترین مجرمان بودند. آنها مستعدند تا میزان وسیعی از باکتری را در خود جای دهند و مادامی که برای مواد غذایی تمیز استفاده می‌شوند، باکتری‌های بیشتری را به آن منتقل کنند. تیم تحقیقاتی تصور می‌کرد این امر ناشی از آن است که رنده‌ها مواد غذایی را به ذرات کوچک‌تری تبدیل می‌کنند که اگر حاوی باکتری باشد به آسانی منتقل می‌شود. در مقابل، چاقو پس‌مانده‌ی کمتری روی خود نگه می‌دارد و برای مدت کوتاهتری با مواد غذایی در ارتباط است. جالب توجه اینکه، محققان دریافتند که انتقال باکتریایی همه‌ی مواد غذایی یکسان نبود. آلودگی‌های ناشی از خیار و طالبی بسیار کمتر از گوجه‌فرنگی و توت‌فرنگی بود، اما دلیل آن اصلا روشن نبود.

تاثیر آن بر من چه بود؟

با نزدیک شدن به تعطیلات، احتمالا در حال آماده کردن لیستی از غذاهایی که باید تهیه کنید، هستید. گرچه در زمان تهیه‌ی غذا وسوسه کننده است که چاقو و ابزار برش خود را فقط آب کشیده و تا مصارف بعدی در کابیت قرار دهید، اما به یاد داشته باشید که نه تنها غذایی که اکنون در دست تهیه دارید، آلوده خواهد بود، بلکه غذایی که در آینده نیز قصد تهیه‌ی آن را خواهید داشت نیز آلوده خواهد شد. پس آنها را کامل بشوئید، به ویژه رنده‌ها را با مایع ظرفشویی و آب گرم بشوئید و یا حتی بهتر از این، آنها را در ماشین ظزفشویی قرار دهید تا به مدت طولانی‌تر و کامل‌تر شسته شوند. بدین ترتیب احتمالا غذاهایی که در تعطیلات بعدی آماده می‌کنید از آلودگی و اسیدی شدن در امان می‌مانند.