آشنایی با رشته تخصصی ارتودنسی

ارتودنسی شاخه‌ای از دندانپزشکی است که دندان‌های در هم ریخته و فک را به روش‌های مختلف اصلاح می‌کند.

عوارض دندان‌های نامرتب

تمیز کردن و رعایت بهداشت دندان‌های نامرتب که به درستی روی یکدیگر قرار نمی‌گیرند بسیار مشکل است و همین امر احتمال خراب شدن زودهنگام دندان‌ها و بروز بیماری‌ها و ناراحتی‌های دهان و دندان را افزایش می‌دهد. علاوه بر این نامرتب بودن دندان‌ها اغلب فشار زیادی را بر ماهیچه‌های مخصوص جویدن وارد کرده و همین امر باعث بروز سر درد، سندروم tmj و حتی درد گردن، شانه و کمر می‌شود. ضمن اینکه دندان‌های نامرتب که در جای خود قرار ندارد باعث ایجاد ظاهری ناخوشایند شده و همین امر فرد را می‌آزارد.

مزایای درمان ارتودنسی

از جمله مزایای ارتودنسی که بسیار مورد تاکید متخصص ارتودنسی است می‌توان به رعایت هر چه بهتر بهداشت دهان و دندان، ظاهر زیبا و خوشایند و افزایش عمر دندان‌های طبیعی اشاره کرد.

تفاوت دندانپزشک و ارتودنتیست

به دندانپزشک متخصص در این زمینه ارتودنتیست گفته می‌شود. دندانپزشک عادی پس از چهار سال از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شود اما ارتودنتیست ها اغلب حداقل دو سال بیشتر از دندانپزشک عادی در دانشگاه مطالعه کرده و دوره‌های آموزش ارتودنسی را می‌گذراند.

انتخاب روش مناسب

به منظور حرکت دادن و مرتب کردن دندان‌ها تجهیزات و ابزار ثابت و متحرک مختلفی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این تجهیزات و وسایل علاوه بر مرتب کردن دندان‌ها به تقویت ماهیچه‌ها کمک کرده و بر روی رشد فک تاثیر می‌گذارد. این وسایل باعث وارد کردن فشار مختصر و مداومی بر دندان‌ها و فک می‌شوند. ارتودنتیست با توجه شدت مشکل فرد، روش صحیح و مناسب انجام ارتودنسی را تعیین و توصیه می‌کند که بیشترین کارآیی و تاثیر را برای فرد داشته باشد.

نیاز به ارتودنسی

فقط متخصص ارتودنسی و تنها با استفاده از ابزار تشخیصی از جمله مطالعه تاریخچه و سوابق کامل سلامت دندان، بررسی بالینی، مدل پلستر دندان‌ها و عکس‌های ویژه OPG دندانپزشکی، قادر به تشخیص این امر هستند که آیا انجام ارتودنسی به نفع شما هست یا خیر و در صورت نیاز چه نوع درمانی برای شما بالاترین بازدهی را دارد.

اگر هر یک از علائم زیر را در دندان‌های خود مشاهده می‌کنید، به این معنا است که به احتمال خیلی زیاد نیاز به ارتودنسی دارید.

• اگر دندان‌های جلویی بالا خیلی جلوتر از ردیف پایینی قرار گرفته باشند
• اگر ردیف جلوی پایین خیلی جلوتر از دندان‌های ردیف بالا قرار داشته باشد.
• وقتی دندان‌های بالایی در حالت نرمال در هنگام بستن دهان مقدار کمی جلوتر از دندان‌های پایینی قرار نمی‌گیرند.
• در هنگام قرار گرفتن دندان‌های بالا و پایین روی یکدیگر فضایی بین سطوح دندان‌های جلویی یا کناری ایجاد شود.
• وقتی مرکز ردیف بالایی دندان‌های جلویی روی مرکز دندان‌های پایینی قرار نمی‌گیرد.
• در صورت وجود هرگونه فاصله یا فضای خالی به دلیل از دست دادن دندان
• چنانچه تعداد دندان‌ها با توجه به اندازه فک زیاد باشد.

روش‌ها و ابزار مختلف انجام ارتودنسی

• براکت: یکی از متداول‌ترین ابزار ثابت در ارتودنسی شامل استفاده از براکت، سیم و باند می‌شود. باندها دور دندان‌ها یا دندان ثابت شده و به عنوان لنگر و تکیه‌گاه سایر بخش‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. این درحالی است که براکت‌ها اغلب به جلوی دندان‌ها متصل می‌شوند. سیم‌های متصل کننده از بین براکت‌ها رد شده و به باند متصل می‌شوند. با تنگ کردن این سیم‌ها فشار وارده بر دندان‌ها بیشتر شده و به آرامی ان‌ها به جای صحیح خود حرکت می‌دهد. این براکت‌ها به صورت ماهانه توسط متخصص ارتودنسی تنظیم می‌شود تا طی چندین ماه نتیجه دلخواه حاصل شود. امروزه این براکت‌ها کوچک‌تر و سبک‌تر از قبل شده‌اند. و در رنگ‌های روشن برای کودکان موجود است و نوع نامرئی و شفاف ان نیز برای بزرگسالان در دسترس است.
• تجهیزات ثابت خاص: این نوع تجهیزات با اتصال به براکت‌ها، معمولا برای کنترل مکیدن شست یا گزیدن زبان به کار می‌روند. اما از آنجا که غذا خوردن با آن‌ها اصلا آسان نیست، بنابراین به عنوان آخرین گزینه توسط ارتودنتیست به کار گرفته می‌شود.
• نگهدارنده فضای ثابت: اگر کودکی بصورت موقتی دندان خود را از دست داده، ارتودنتیست با استفاده از نگهدارنده فضا سعی می‌کند فضای دندان را تا زمان رویش دندان دائمی حفظ کند.
• نگهدارنده فضای متحرک: این ابزار نیز کارکردی مشابه نوع ثابت آن را دارد. این نگهدارنده‌ها با استفاده از بیس مواد اکرلیک ساخته می‌شود و روی استخوان فک قرار می‌گیرد و دارای شاخه‌های پلاستیکی یا سیم‌هایی است که بین دندان‌ها قرار گرفته و فضای بین آن‌ها را باز نگه می‌دارند.

ایرانگان بانک اطلاعات مشاغل و کسب و کارها

این مقاله توسط واحد محتوای سایت ایرانگان تولید شده و هرگونه کپی‌برداری از آن با ذکر منبع بلامانع است.